Η ψυχή του τοπίου στη ζωγραφική της Χρύσας Βέργη (Χάρης Καμπουρίδης)

‘…Η εικαστική επιδεξιότητα στους πίνακες της Χρύσας Βέργη είναι μεγάλη, ο θεατής θα μπορούσε να αρκεστεί στην απόλαυση της μαστοριάς τους, ωστόσο οι ζωγραφιές αναδεικνύουν εναν δυναμικό προβληματισμό ανάμεσα στο αναγνωρίσιμο και στο αφαιρετικό, την ‘’τάξη’’ και το ‘’χάος’’, με πινελιές αυτοδύναμες αλλά και μεταδοτικές την ίδια στιγμή’. Συνέχεια

Ο Μεγάλος Νόστος στη ζωγραφική της Χρύσας Βέργη (Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα)

«Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί» Ηράκλειτος (Απ. 123)

Νόστος, επιστροφή, νοσταλγία. Αυτή είναι η λέξη κλειδί· καλύτερα, αυτή είναι η κινούσα Αρχή της νέας τέχνης. ‘Οχι μόνο στον τόπο μας. Αλλά αν συμβαίνει περισσότερο οτον τόπο μας και ενεξήγητο είναι και ευκταίο. Γιατί η φυγή – κι ας ήταν προς το μέλλον – δεν οδηγούσε πουθενά. Από άβυσσο είναι γεμάτη η ψυχή μας. Από την άβυσσο που αφάνισε τα όνειρα, τις ιδεολογίες, τους ήρωες, τα ιδανικά και το χει¬ρότερο, συμπαρέσυρε τη μνήμη τους. Συνέχεια

Fragmenta Laci – Οι ψηφίδες λίµνης της Χρύσας Βέργη (Ανδρέας Βλαχόπουλος)

Από την εποχή που η Χρύσα, φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών, ζωγράφιζε ένα κυκλαδικό ειδώλιο να κοιτάζει µέσα από τη τζαµαρία τα Εξάρχεια της νεότητάς µας, πέρασαν πολλά χρόνια. Τα αγάλµατα ξαναβγήκαν στον φυσικό τους χώρο, γύρισαν στις λάσπες της ανασκαφικής τους µήτρας και η Χρύσα έτρεξε να τα ζω-γραφίσει (να –γράψει τη –ζωή τους, δηλαδή), όπως στο έργο της µε το γυναικείο άγαλµα στο Δίον, που βλέπω τώρα απέναντί µου. Συνέχεια

Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα: Η παλλόμενη καρδιά της φύσης στη ζωγραφική της Χρύσας Βέργη

Η Χρύσα Βέργη έχει δώσει το στίγμα της ζωγραφικής της από τις πρώτες της εκθέσεις. Παραμένει και κείνη, όπως και μια συντροφιά από ζωγράφους της γενιάς της, πιστή στις παραδοσιακές αξίες του καμβά, του χρωστήρα, της χρωστικής ύλης, ιδιαίτερα όμως του ελαιοχρώματος. Ανήκει στους τελευταίους και γι’ αυτό προνομιακούς εραστές της τερεβινθίνης, όπως θα έλεγαν σε άλλους καιρούς. Συνέχεια